Unutma; kırdığın her kalp, senin de insaniyetinden bir parçayı eksiltir. Öyleyse kırma, incitme; sadece sev ve sevil.
İnsan, kainatın en hassas terazisidir. Bu terazinin dengesi ise ne mal ne mülk, sadece "gönül" ile korunur. Eskilerin "Gönül Çalab’ın tahtı" dediği o yüce makam, bir kez yıkıldığında tamiri en zor olan yapıdır. Bu yüzden hayattaki en büyük incelik, bir cana dokunurken onu incitmemektir. Kalp kД±rma insan!
Bu yazıyı belirli bir tutmamı ister misin, yoksa bu duygusal ton senin için yeterli mi? Unutma; kırdığın her kalp, senin de insaniyetinden bir
Dünya, gelip geçici bir duraktır. Geriye dönüp baktığımızda yanımızda götürebileceğimiz tek şey, bıraktığımız güzel izlerdir. Bir insanı kırmak; sadece bir anlık öfke ya da düşüncesizce söylenmiş bir söz değildir. O, bir başkasının iç dünyasında onarılması güç yaralar açmak, onun yaşama sevincinden bir parça koparmaktır. Oysa sevgiyle yaklaşılan her yürek, çiçek açmaya hazır bir bahçe gibidir. Kırmak yerine onarmayı, yermek yerine övmeyi seçmek; insanı "eşref-i mahlukat" (yaratılmışların en şereflisi) yapan asıl değerdir. Bu terazinin dengesi ise ne mal ne mülk,
Masuk tirto.id